Gra detektywistyczna do druku: co jest w środku, jak ją wydrukować i rozegrać w domu

Kupujesz plik, drukujesz go w domu i po kwadransie macie na stole akta sprawy, której nikt przed Wami nie rozwiązał. Tak działa gra detektywistyczna do druku, nazywana też grą do wydruku. Poniżej wyjaśniamy, co dokładnie dostajesz, jak to wydrukować, żeby się nie pogubić, i jak rozegrać pierwsze śledztwo.

Gra detektywistyczna do druku to sprawa kryminalna zapisana w pliku PDF. Nie ma w niej pionków, kostki ani planszy. Są dokumenty: zeznania świadków, protokoły, notatki służbowe, mapki, listy. Drukujecie je, rozkładacie na stole i szukacie w nich tego, co się nie zgadza. Na końcu odpowiadacie na pytanie, kto to zrobił i skąd to wiecie, a potem otwieracie rozwiązanie.

Szukając takiej gry w internecie, trafia się głównie na strony sklepów i na materiały dla dzieci wymieszane z grami dla dorosłych. Dlatego zebraliśmy wszystko w jednym miejscu: od zawartości plików, przez drukowanie, po pierwszy wieczór przy aktach.

Co jest w środku gry detektywistycznej w PDF

Dobra gra detektywistyczna w PDF składa się z kilku osobnych plików, a nie z jednego dokumentu, w którym wszystko jest razem. To ma znaczenie, bo rozwiązanie nie może leżeć w tym samym pliku co akta. Najczęściej dostajesz:

• akta sprawy do druku: główna część, zwykle kilkadziesiąt stron A4,
• wersję na ekran: te same akta ułożone poziomo, do czytania na laptopie albo tablecie,
• arkusze robocze: puste tabele, oś czasu, lista osób do wykluczania,
• podpowiedzi: najlepiej stopniowane, od delikatnego naprowadzenia po wyraźną wskazówkę,
• rozwiązanie: osobny plik, którego nie otwiera się do samego końca.

Same akta to nie jest opowiadanie z pytaniem na końcu. To zbiór dokumentów, z których każdy mówi trochę i każdy może trochę kłamać. Świadek pamięta godzinę inaczej niż portier. W notatce ktoś pisze o deszczu, a w innym protokole droga jest sucha. Praca polega na zestawianiu takich drobiazgów.

Czym różni się od pudełka i od aplikacji

Pudełkowa gra przychodzi kurierem i kosztuje zwykle więcej, bo płacisz za druk, karton i wysyłkę. Gra z aplikacją prowadzi Was przez telefon, co wygodne, ale wtedy telefon leży na stole przez cały wieczór. Gra detektywistyczna do druku jest pośrodku: zaczynacie grać tego samego dnia, a przez resztę wieczoru macie w rękach tylko papier. Porównanie wszystkich rodzajów rozpisaliśmy w tekście Gry detektywistyczne dla dorosłych: 8 rodzajów śledztw na wieczór w domu.

Gra detektywistyczna do druku: jak ją wydrukować, żeby się nie pogubić

Drukowanie wygląda na najprostszy etap, a to właśnie tu najczęściej coś idzie nie tak. Kilka zasad oszczędzi Wam nerwów.

Drukujcie tylko akta i arkusze

Podpowiedzi i rozwiązanie zostawcie w pliku. Jeśli wydrukujecie wszystko naraz, prędzej czy później ktoś zerknie na kartkę z rozwiązaniem, zwykle przypadkiem. Podpowiedzi otwierajcie na ekranie dopiero wtedy, kiedy naprawdę utkniecie.

Jednostronnie i czarno-biało

Akta najlepiej drukować jednostronnie. Dokumenty trzeba rozkładać obok siebie, a kartki zadrukowane z dwóch stron zmuszają do ciągłego odwracania. Kolor zwykle nie jest potrzebny, akta z lat 90. i tak były czarno-białe. Nasze pełne sprawy mają 30 stron A4, więc na wydruk potrzeba mniej więcej 40 kartek razem z arkuszami.

Bez drukarki też się da

Jeśli w domu nie ma drukarki, plik możecie wydrukować w punkcie ksero albo w bibliotece. Wystarczy przynieść go na pendrivie albo wysłać mailem. Druga opcja to wersja na ekran: laptop na stole, arkusze robocze na kartce wyrwanej z zeszytu. Klimat jest nieco inny, ale sprawę da się rozwiązać bez jednej wydrukowanej strony.

Nie zszywajcie wszystkiego razem

Rozłóżcie kartki luzem albo spinajcie po jednym dokumencie. Zeznanie jednego świadka powinno dać się położyć obok zeznania drugiego. Przydają się też zakreślacz, długopis i karteczki samoprzylepne do zaznaczania godzin.

Jak rozegrać śledztwo krok po kroku

Pierwszy raz przy aktach bywa przytłaczający: kilkadziesiąt stron i żadnej instrukcji, od czego zacząć. Ten porządek sprawdza się najlepiej.

Najpierw czytajcie, potem szukajcie

Przez pierwsze pół godziny po prostu przeczytajcie akta od początku do końca, bez notowania. Chodzi o to, żeby wiedzieć, kto jest kim i gdzie co leży. Jeśli gracie we dwoje, podzielcie się dokumentami i streśćcie je sobie nawzajem.

Zbudujcie oś czasu

Na arkuszu albo zwykłej kartce wypiszcie godziny z całej nocy i przy każdej zanotujcie, kto gdzie był według kogo. Większość sprzeczności wychodzi właśnie tutaj: dwie osoby w tym samym miejscu o tej samej porze, które twierdzą, że się nie widziały.

Wykluczajcie, zamiast zgadywać

Łatwiej jest udowodnić, że ktoś nie mógł tego zrobić, niż od razu wskazać sprawcę. Skreślajcie osoby, które mają potwierdzone alibi, i sprawdzajcie, czy alibi pozostałych opiera się na czymś więcej niż ich własnym słowie. Ta sama metoda działa w krótkich zagadkach. Jeśli chcecie się rozgrzać przed pełną sprawą, zacznijcie od naszych zagadek kryminalnych z odpowiedziami.

Zapiszcie odpowiedź, zanim otworzycie rozwiązanie

Nazwisko sprawcy i dokumenty, które to potwierdzają. Na kartce, własnymi słowami. Dopiero potem rozwiązanie. Bez tej zasady łatwo powiedzieć sobie „tak właśnie myśleliśmy”.

W ile osób i na jaką okazję

Gra detektywistyczna dla dorosłych najlepiej działa w małym gronie, od jednej do czterech osób. W większej grupie część ludzi siedzi bez kartki w ręku i szybko się nudzi.

• Sam albo sama: najspokojniejsza wersja, dobra na długi wieczór z herbatą. Do akt możesz wracać przez kilka dni.
• We dwoje: tę wersję lubimy najbardziej, bo połowa zabawy to kłótnia nad jednym zeznaniem. Gra detektywistyczna dla par to przy okazji gotowy pomysł na randkę w domu. Cały plan takiego wieczoru opisaliśmy w tekście Randka w domu: 10 pomysłów na jesienny wieczór we dwoje.
• W trzy, cztery osoby: każdy bierze część dokumentów, a potem wszyscy zbierają się przy jednej osi czasu.
• Na prezent: plik PDF można wręczyć w kopercie z wydrukowaną okładką. Jak to zrobić, żeby wyglądało jak prezent, pisaliśmy w tekście Prezent dla fana kryminałów.

Jak rozpoznać dobrą grę detektywistyczną do druku

Przed zakupem warto sprawdzić kilka rzeczy. Opis gry powinien na nie odpowiadać, a jeśli milczy, to też jest odpowiedź.

• Rozwiązanie w osobnym pliku. Jeśli leży na ostatniej stronie akt, ktoś je zobaczy.
• Stopniowane podpowiedzi. Bez nich jeden zablokowany wątek kończy cały wieczór.
• Konkretne parametry: ile stron, ile osób w sprawie, ile czasu. Liczba stron mówi więcej niż hasła reklamowe.
• Da się dojść do sprawcy z samych dokumentów. Dobra sprawa nie wymaga zgadywania ani wiedzy spoza akt.
• Wersja dla dorosłych. Wiele gier do druku powstało dla dzieci i szkół. To dobre materiały, ale na wieczór we dwoje będą za proste.

Gra detektywistyczna PDF za darmo: jak sprawdzić, czy to dla Was

Darmowe gry detektywistyczne w PDF istnieją, ale w wynikach wyszukiwania to przeważnie materiały dla szkół, gry terenowe dla dzieci albo fragmenty płatnych produktów. Rozsądniej jest zacząć od darmowej wersji próbnej u twórcy, którego pełne sprawy Was interesują. Wtedy od razu wiecie, jak wyglądają dokumenty i czy taki sposób grania Wam odpowiada.

Tak zrobiliśmy w Zimnych Aktach. Sprawa 000 „Sprawa pensjonatu” (sygn. 1996/Z/031) jest bezpłatna i wysyłamy ją za adres e-mail. To mniejsza wersja: 6 stron akt, trzy osoby w sprawie, 20–30 minut i bez zdjęć, więc traktujcie ją jako przedsmak. Pełne sprawy to Sprawa 001 „Sprawa tartaku” (sygn. 1997/K/318) i Sprawa 002 „Sprawa profilu” (sygn. 1991/K/58): po 30 stron akt, sześcioro podejrzanych, 2–3 godziny, od jednej do czterech osób, po 39 zł. Każda przychodzi jako pięć plików PDF: akta do druku, wersja na ekran, arkusze, podpowiedzi i zaklejone rozwiązanie. Wszystkie sprawy są fikcyjne i nie łączą się ze sobą, więc można zacząć od dowolnej.

Co przygotować przed pierwszym śledztwem

Poza wydrukiem niewiele. Duży stół, bo akta trzeba rozłożyć. Dwa długopisy w różnych kolorach, żeby oddzielić fakty od przypuszczeń. Coś do picia i coś do jedzenia, co nie brudzi palców, bo kartki z tłustymi plamami źle się czyta. Telefony w drugim pokoju. Jeśli zostaną na stole, po kwadransie ktoś zacznie szukać w internecie, czym różni się tartak od stolarni.

Zarezerwujcie sobie dłuższy wieczór. Pełna sprawa zajmuje 2–3 godziny, a przerwanie jej w połowie jest jak wyłączenie filmu przed finałem. Jeśli szukacie więcej pomysłów na takie wieczory, zajrzyjcie do tekstu Pomysły na jesienne wieczory.

Najczęstsze pytania